Oto krótki przewodnik po Koranie, po którym zrozumiesz wszystko!

Koran to święta księga mahometan. Jest to instrukcja, jak wyznawać Boga według islamu. „Jedyną religią w oczach Allaha jest Islam” („The only religion in God’s sight is Islam” – 3:19). Islam oznacza poddanie się. Poddanie – czyli niekwestionowanie woli Bożej. Koran odrzuca w większości logikę, a domaga się zupełnej uległości, wręcz niewolnictwa ze strony wyznawcy - pisze Jan Marek Chodakiewicz na portalu czashistorii.pl.




Księga poddawania się została podyktowana Mahometowi po arabsku podczas całej serii widzeń w jaskini pod Mekką. Mahomet miał wizje, słyszał tekst Koranu od anioła. I to przekazał Arabom (opieram się na tłumaczeniu Koranu pióra N. J. Dawooda – Penguin, London, 1997). Koran czerpie ze Starego Testamentu, odnosi się też do elementów chrześcijańskich. Ale twierdzi, że „Nie jest to wynaleziona opowiastka, lecz potwierdzenie starszych ksiąg, przewodnik i błogosławieństwo dla prawowitych wiernych” (This is no invented tale, but a confirmation of previous scriptures, an explanation of all things, a guide and blessing to true believers – 12:111).

 

Ponieważ w wyznaniu islamskim nie ma centralnej władzy duchowej, a tylko współzawodniczące ze sobą orientacje (a w ramach każdej z nich różniące się w rozmaitym stopniu szkoły), nie ma jednolitej wykładni ani interpretacji ich pisma świętego. Jednak zarówno sunnici (uznający sunnę – normy ustanowione przez ich Proroka), jak i szyici (wyznający prymat dynastyczny, czyli imama wywodzącego się z rodziny Mahometa) oraz rozmaite ich pochodne, począwszy od purystów (charydżytów) przez mistycznych sufitów aż po wahabitów i salafitów – wszyscy odwołują się do Koranu. Księga uzupełniona autoryzowanymi przypowieściami Proroka (ahadith) jest podstawą prawa, czyli szariatu. Warto więc się jej przyjrzeć.

 

W Koranie brak logocentryzmu. I wierni nie mają niczego dociekać. „Czy dziwujesz się tej rewelacji, śmiejesz i cieszysz, zamiast płakać? Lepiej padnij na twarz przed Allahem i adoruj go” (Do you marvel at this revelation, and laugh and rejoice instead of weeping? Rather prostrate yourself before God, and worship – 53:62). Czyli nie ma się co zastanawiać, analizować, reagować w ludzki sposób. Po prostu trzeba wierzyć na słowo. I poddać się całkowicie.

 

„To On ci objawił Księgę. Niektóre z wersetów są precyzyjne w swym znaczeniu – te stanowią podstawę Księgi – a inne są niejednoznaczne. Ci, których serca są zarażone brakiem wiary, zwracają uwagę na część niejednoznaczną, siejąc przy tym niezgodę, bowiem starają się wytłumaczyć ją. Ale nikt nie zna jej znaczenia oprócz Allaha” (It is He who has revealed to you the Book. Some of its verses are precise in meaning – they are the foundation of the Book – and others are ambiguous. Those whose hearts are infected with disbelief observe the ambiguous part, so as to create dissension by seeking to explain it. But no one knows its meaning except God – 3:7).

 

Koran to przede wszystkim poezja, odwołująca się bardziej do duszy niż do rozumu. Sprzeczności są w niej normą. Należy więc jej słuchać w milczeniu. Nie należy się do niej odnosić w sposób rozumny, a raczej trzeba medytować w czasie recytacji. Czyta się tę księgę nie po to, aby ją badać ani aby zadawać pytania, dlaczego tak, a nie inaczej stoi w jej tekście. „Gdy recytowany jest Koran, słuchaj w milczeniu, aby doświadczyć łaski. Pamiętaj o swoim Panu głęboko w duszy z pokorą i grozą bez ostentacji, rano i wieczorem, i nie bądź nieuważny (When the Koran is recited, listen to it in silence that you may be shown mercy. Remember your Lord deep in your soul with humility and awe, and without ostentation: in the morning and in the evening; and do not be heedless – 7:205).

 

CAŁOŚĆ CZYTAJ TUTAJ



Autor: ser

Źródło: czashistorii.pl

9:09 18 października 2017







Video
Opinie
Polityka
Cywilizacja
Religia
Opinie